HOME
 
Korzystanie z pełnej funkcjonalności portalu wymaga [zalogowania]

Tonpa Szenrab - 9. Czyn uświadomienia

Wylie: rnam par rig pa'i mdzad pa | tyb.: རྣམ་པར་རིག་པའི་མཛད་པ། |

Tonpa Szenrab, Tenpa Szenrab, Tonpa Shenrab Miwoche

Kłaniam się Tobie w pokorze, Uświadomicielu,
Który ujrzałeś przejawienie tego świata
Ulotne tak jak sen i pokaz magiczny.
Ozdobiony dwoma rodzajami czystości, pozostawiłeś dom,
Aby porzucić cierpienie egzystencji cyklicznej.

Nauczyciel Szenrab, współczujący, znający zręczne środki, dzięki wszechwiedzy ujrzał cztery rzeki narodzin, starości, choroby i śmierci, w czterech kierunkach Pałacu Trimon Dzialsie (gsas-mkhar khri-smon rgyal-bzhad). To przekonało Go, by ostatecznie rozwinąć myśl o opuszczeniu cyklicznej egzystencji. Wtedy, w 3 100 roku ludzkim lub w 31 roku szena, kiedy miał zamiar zostać mnichem, u różnych istot czujących pojawiły się różne odczucia szczęścia i smutku. Jiki Ciełciunk (yid-kyi khye'u-chung) i wielu innych, którzy nie ukończyli swej nauki byli bardzo szczęśliwi. Jednakże, kobiety o silnym przywiązaniu płakały; Przenikliwy Król demonów-mara (bdud-rje khyab-pa) i wielu innych był tym zachwycony. Wtedy Szenrab, z zamiarem zniszczenia demona pychy i wykończenia swych skupisk, udał się do czystego, białego pomnika (mchod-rten rnam-dag dkar-po), i wyrzekając się życia gospodarza, stał się mnichem.

Aby zacząć, zniszczył swe zewnętrzne ozdoby, takie jak obrączki i odzież. Wtedy obciął swe włosy i tak dalej, a następnie żył z jałmużny, aby utrzymać się przy życiu. Pozostawiwszy za sobą świtę i królestwo, udał się do Metokling, aby tam wieść życie ascety. Nieuduchowieni członkowie Jego świty, tacy jak Sienbu Konkca, odwodzili uduchowionych członków od porzucenia swych domów. Wszyscy z nich dotykając Jego stóp, prosili Go, aby ich nie opuszczał, lecz On ich nie słuchał. Wtedy proszono Go znowu, aby pozostał na szczycie pałacu i podano mu rozmaite dania na złotych i srebrnych tacach; On jednak wciąż się nie zgadzał na przyjęcie jedzenia. Wtedy opuściwszy swój dom, pałac, majątek, królową, synów i uczniów, odszedł sam i zasnął na ziemi, używając pesiunu (pad-shun) jako posłania. Następnego ranka, kiedy wzeszło poranne słońce, powtarzał imiona tysiąca buddów. O świcie okrążał Siampo Hlace (sham-po lha-rtse) i powtarzał imiona bogów i szenów. Gdy słońce wstawało, obmywał i oczyszczał swe ciało i wówczas powtarzał sedna trzech rodzajów.1 Następnie zajął się przyjmowaniem i wstrzymywaniem jedzenia. Przyjmował trzy rodzaje nabiałów, takie jak mleko, twaróg i masło, a wstrzymywał się od mięsa, czosnku, wina i tym podobnych. Potem przywdział niezrównanie cudowną szatę i potrząsnął swym ciałem, z którego rozwinęły się skrzydła i sam przekształcił się w ptaka sianksiank (shang-shang). Pomimo próśb swej świty, wzleciał do pustego nieba i zbliżywszy się do Trangsonka Lekdena (drang-srong legs-ldan) w Najwyższej Czystej Krainie, otrzymał nauki o zasadach dla mnichów. Po dokonaniu tego czynu, zstąpił do krainy Trzydziestu Trzech [Bogów], gdzie przez jeden rok prowadził życie ascety i obracał kołem bonu. Potem przez jeden rok wiódł ascetyczne życie jako małpa w Krainie Czterech Wielkich Królów, gdzie znów obracał kołem bonu. Następnie w Metokling, które było na granicy Olmo Lungring, w ciągu dnia przekształcał się w ptaka, a w nocy w człowieka. W ten sposób, przez jeden rok wiódł ascetyczne życie jako człowiek. Przenikliwy demon-mara i jego niezliczeni towarzysze uwierzyli w Niego, dzięki czemu obracał dla nich kołem bonu. W taki oto sposób przez trzy lata szen wiódł ascetyczne życie, pokazując istotom czującym różne podobieństwa. Wtedy, o zmroku poskromił Marę, w środku nocy spoczął w zrównoważonym zamyśleniu, a o wczesnym świcie był zupełnie oświecony. Wówczas wśród Jego towarzyszy nie było żadnych podziałów i dlatego każdy pod przewodnictwem Jikiego Ciełciunka gromadził się wokół Nauczyciela jak gromadzą się obłoki.

Tu Nauczyciel nauczył ich czterech słów koła bon. Wszyscy słuchali z wiarą i oddaniem. Towarzysze zostali podzieleni na cztery grupy (sde-bzhi) i osiem osobistości (ya-brgyad). Jungdrung Cuksien Dzialła (g.yung-drung gtsug-gshen rgyal-ba)2 został opatem, Tonpa Tricuk Dzialła (khri-gtsug rgyal-ba)3 pełnił zadanie nauczyciela, a Asia Sangła Dondu ('a-zha gsang-ba mdo-sdud) działał jako świadek i wydawał rozporządzenia. Mężczyźni uszeregowali się po prawej, a kobiety po lewej. Rozporządzenia były podstawowymi i pobocznymi ślubami zakonu czcicieli (bsnyen-gnas), wyznawców (dge-bsnyen),4 nowicjuszy (gtsang-gtsug) i mnichów (drang-srong). [Szenrab] Wyjaśnił w szczegółach podział i klasyfikację rozporządzeń. Towarzysze byli oświeceni, ich wiara w czysty bon wzrosła i stosowali go. Ten czyn uświadomienia przedstawia zamknięcie drzwi cyklicznej egzystencji i zrozumienie znaczenia wyzwolenia.

 

Tonpa Szenrab wyrzeka się światowego życia i zostaje mnichem

Tonpa Szenrab, Tenpa Szenrab, Tonpa Shenrab MiwocheTonpa Szenrab prowadzi ascetyczne życie

1. Tzw. trzy rdzenne mantry.
2. Imię Jikiego Ciełciunka jako mnicha.
3. Imię Tonpy Szenraba jako mnicha.
4. Różnica między czcicielami a wyznawcami zasadza się głównie na tym, że pierwsi podejmują się wyrzeczeń i postów tymczasowo, a wyznawcy na stałe.


Share: Facebook Google Twitter
Shortlink: http://boninfo.org/link/343159 sLink